Dillerin sınıflandırılması türk dilinin tarihi gelişimi

Dillerin sınıflandırılması türk dilinin tarihi gelişimi

DİLLERİN SINIFLANDIRILMASI

Bugün yeryüzünde kaç dil konuşulduğu kesin olarak belli
değildir. Bununla birlikte yeryüzünde konuşulan dil sayısının
ortalama 3000-3500 arasında olduğu tahmin edilmektedir.
Yeryüzündeki diller, ses sistemi, biçim yapısı ve söz dizimi
bakımından bazı yakınlıklar ve benzerlikler gösterir. Diller
arasındaki bu yakınlık ve benzerliğe dil aileleri (dil akrabalığı)
adı verilir.

Yeryüzündeki diller yapı ve köken olmak üzere iki bakımdan
incelenir:

A. Yapı Bakımından Dünya Dilleri

1. Tek heceli diller:

 Bu dillerdeki sözcüklerde çekim eki yoktur.
 Sözcükler ek almadan değişime uğramadan kalmaktadır.
 Cümle içerisinde sözcükler, bulundukları yere ve başka
sözcüklerle yan yana gelme durumuna göre anlam kazanır.
 Yeryüzünde Çince ile Vietnam dili ve bazı Himalaya ve
Afrika dilleri ve Avrupa’da Bask dili bu gruba girer.

2. Eklemeli (Bitişken) Diller:

 Bu dillerde bir veya daha çok heceli köklere yapım ve
çekim ekleri eklenir.
 Köke getirilen yapım ekleri ile yeni sözcükler, yeni kavramlar
türetilir.
 Bu dile en güzel örnek Türkçedir. Ayrıca Altay dilleri,
(Moğolca, Mançu-Tunguz) küçük ayrımlarla Japonca;
Ural dilleri (Fince, Macarca, Samoyetçe) ile bazı Asya ve
Afrika dilleri bu gruba girer.

3. Çekimli (Bükümlü) Diller:

 Büküm, sözcüğün çekimi sırasında kökün özellikle kökteki
ünlünün değişmesidir.
 Çekim sırasında görülen değişikliklerle yeni sözcükler ve
kavramlar ortaya çıkar.
 Hint- Avrupa dilleri (Almanca, Farsça, Fransızca, Hintçe)
ile Arapça çekimli dil grubuna girer.

B. Köken Bakımından Dünya Dilleri

1. Hint – Avrupa Dilleri Ailesi
a. Asya Kolu: Hintçe, Farsça, Ermenice
b. Avrupa kolu: Germen (Cermen) Dilleri: Almanca, İngilizce,
Felemekçe (Hollanda’da ve Belçika’nın bir kısmında
kullanılan dil).
Romen Dilleri: Latince, Fransızca, İspanyolca, Portekizce,
İtalyanca
İslav Dilleri: Rusça, Sırpça, Lehçe (Lehistan bölgesinde
kullanılan dil).

2. Hami-Sami Dilleri Ailesi: Akatça, Arapça, İbranice

3. Bantu Dilleri Ailesi: Orta ve Güney Afrika’da yaşayan
Bantuların dilleri bu gruba girer.

4. Çin Dilleri Ailesi: Çince ve Tibetçe bu ailedendir.

5. Ural- Altay Dilleri Ailesi:

a. Ural Kolu: Fince, Macarca, Estonca
b. Altay Kolu: Türkçe, Moğolca, Mançuca
Türkçe dünya dilleri arasında yapı bakımından sondan eklemeli
dil grubuna girer. Köken bakımından ise Ural-Altay dil
ailesinin Altay koluna bağlıdır.

TÜRK DİLİNİN TARİHÎ GELİŞİMİ VE TÜRKİYE TÜRKÇESİ
Türk dilinin kökeni çok eski çağlara dayanmaktadır. Türklerin
10. yüzyıldan itibaren İslâmiyet’i kabul etmesiyle birlikte din,
dil ve kültür hayatlarında önemli değişiklikler olmuştur.

 

Bu dönemde bilim dili olarak Arapça, edebiyat dili olarak da
Farsça kullanılmaya başlanmıştır. Dil ve kültür alanındaki bu
etkilenme sonucu Arapçadan, Farsçadan dilimize pek çok
sözcük ve kavram girmiştir. Ancak Türkçe bir taraftan da
varlığını sürdürmüştür. Özellikle Karahanlılar döneminde
(932-1212) dil ve edebiyatımız açısından önemli sayılan
Kutadgu Bilig, Divanü Lügati’t Türk ve Atabetü’l Hakayık adlı
eserler yazılmıştır.

Anadolu’da Türkçenin gelişmesi ise şöyle olmuştur: 11-12 ve
13. yüzyıllarda Anadolu’da Anadolu Selçukluları devleti yönetime
hâkimdi. Bu dönemde devletin resmî dili Farsça idi.
Edebiyat ve sanat dili olarak Farsça, bilim dili olarak da medreselerde
Arapça öğretiliyordu. Aydınlar eserlerini Arapça–
Farsça ya da bu dillerin karışımıyla yazıyorlardı. Türkçenin
gelişimine 12 ve 13. yüzyıllarda Şeyyat Hamza, Ahmet Fakih,
Yunus Emre, Hacı Bektaş Veli, Hoca Dehhani, Dede
Korkut vb. pek çok yazar ve düşünür katkı sağlamıştır.

Yorum Yaz

 

Protected by Copyscape Duplicate Content Penalty Protection